मज्झिमनिकाय बुद्ध धर्मया मू सफू त्रिपिटकया सुत्त पिटकया ५गु खण्डय् छगू ख। थ्व ग्रन्थ दीघनिकाय स्वया चीहाकःगु व खुद्दकनिकाय स्वया ताहाकःगु १५२ पु सूत्रयागु संग्रह खः। [१] त्रिपिटकय् मज्झिमनिकायया स्थान सर्वोच्च दूगु व त्रिपिटक व बौद्ध साहित्यया मेमेगु निकाय नष्ट जुया वंसां मज्झिमनिकाय ल्यना च्वन धाःसा थुकिं हे नं झीत बुद्धया व्यक्तित्त्व, वसपोलया दर्शन व शिक्षायात म्हसीकेत थाकुइ मखु। [१] [२] थ्व सफूलिं बुद्धया इलय्या राजनैतिक, सामाजिक, आर्थिक व साँस्कृतिक खँ अध्ययन अनुसन्धान याइपिं साधकपिंत, विद्वानपिंत, विद्यार्थीपिंत व सर्वसाधारण जिज्ञासुपिंत अबिलेया ऐतिहासिक प्रामाणिक लिधंसा जुइ। [१]
[सम्पादन] ग्रन्थ संरचना
मज्झिमनिकाय मूल–पण्णासक, मज्झिम–पण्णासक उपरि–पण्णासक कथं स्वब्व थला तःगु दु। सूत्र अनुसारं १२ पु सूत्र दुगु १४ गूगु वर्ग व १० पु १० पु सूत्रत दुथ्याना च्वंगु १४ गू वर्ग नापं याना जम्मा १५ गू वर्ग दु ।[१] थ्व कथं थ्व ग्रन्थय् जम्मा १५२ पु सूत्त दु। [१]
- ↑ १.० १.१ १.२ १.३ १.४ बज्राचार्य, दुण्डबहादुर (बुसं २५४१), मज्झिमनिकाय, वीर-पूर्ण पुस्तक संग्रहालय
- ↑ धाख्वा, अमिता (२०००), त्रिपिटक:एक चिनारी, वीर-पूर्ण पुस्तक संग्रहालय
[सम्पादन] पिनेया स्वापू
