Jump to content

शुभ्र

विकिपिडिया नं
शुभ्र
मू भाय् संस्कृत

शुभ्र छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफूस्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

[सम्पादन]

उत्पत्ति व विकास

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

  • दसु — अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे। []
  • दसु — अप्राणो ह्यमनाः शुभ्र इत्यादि श्रुतिशासनात्। []
  • दसु — अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे। []
  • दसु — भवा नः शुभ्र सातये। []
  • दसु — आसीनां काञ्चने शुभ्र आसने परमाद्‌भुते। []


मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

[सम्पादन]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

स्वया दिसँ

[सम्पादन]

पिनेयागु स्वापू

[सम्पादन]

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

लिधंसा

[सम्पादन]
  1. विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं २०/सूक्तम् ०१५
  2. विकिस्रोतः – आत्मबोधः
  3. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १.५७
  4. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ५.५
  5. विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः ३८