Jump to content

शश

विकिपिडिया नं
शश
मू भाय् संस्कृत

शश छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफूस्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

[सम्पादन]

उत्पत्ति व विकास

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

  • दसु — सा ब्रह्मजाया वि दुनोति राष्ट्रं यत्र प्रापादि शश उल्कुषीमान्। []
  • दसु — शशमानस्य वा नरः स्वेदस्य सत्यशवसः। []
  • दसु — उत्ते शुष्मा जिहतामुत्ते अर्चिरुत्ते अग्ने शशमानस्य वाजाः। []
  • दसु — यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत्। []
  • दसु — उच्छोचिषा सहसस्पुत्र स्तुतो बृहद्वयः शशमानेषु धेहि। []


मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

[सम्पादन]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

स्वया दिसँ

[सम्पादन]

पिनेयागु स्वापू

[सम्पादन]

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

लिधंसा

[सम्पादन]
  1. विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं ५/सूक्तम् १७
  2. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १.८६
  3. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १०.१४२
  4. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं २.२०
  5. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ३.१८