शयनागारं

	शयनागारं
मू भाय्	संस्कृत

शयनागारं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — याम्यां च शयनागारं नैरृत्यां शास्त्रमन्दिरम्। ^[१]
दसु — एवं तु शयनागारं कृत्वा वस्त्रादिभूषितम्। ^[२]
दसु — इत्येवं शयनागारं संपाद्यादौ मनोहरम्। ^[३]
दसु — पुनर्भोजनवासार्थं भ्रमन्तोऽस्मान् एको बटुरेकं शयनागारं भोजनालयञ्चानयत्। ^[४]
दसु — एह्येहि शयनागारं सुखमत्र स्वप प्रभो। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

शयनागारं
मू भाय्	संस्कृत