व्यभिचारिन्‌

व्यभिचारिन्‌
मू भाय्	संस्कृत

व्यभिचारिन्‌ छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — १० \ष्‌[१-१-४]{इन्द्रिय-अर्थ-सन्निकर्ष-उत्पन्नम्‌ ज्ञानम्‌ अव्यपदेश्यम्‌ अव्यभिचारिन्‌।
• दसु — ०४ अर्थम्‌ इदम्‌ उच्यते अव्यभिचारिन्‌ इति/ किम्‌ इदम्‌ व्यभिचारिन्‌ इति/ यद्‌ अतस्मिन्‌ तद्‌।
• दसु — ०५ इति भवति/ किम्‌ पुनर्‌ अत्र व्यभिचारिन्‌ किम्‌ अर्थः आहो ज्ञानम्‌ इति/।
• दसु — ०७ तद्‌-व्यभिचारात्‌ तद्‌-विषयम्‌ ज्ञानम्‌ अपि व्यभिचारिन्‌ इति उच्यते इति/ तद्‌ च।
• दसु — १४ अधूमः च अग्निः इति उभयम्‌ व्यभिचारिन्‌ तस्मात्‌ न साहचर्यम्‌ इति/ यत्र।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा :
• पालि :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)