विकल

	विकल
मू भाय्	संस्कृत

नेपाललिपि परिक्षण: 𑐠𑑂𑐰 𑐥𑑁𑐫𑐵 𑐣𑐾𑐥𑐵𑐮𑐮𑐶𑐥𑐶𑐂 𑐥𑐬𑐶𑐎𑑂𑐲𑐞 𑐥𑑁 𑐧𑑂𑐰𑐣𑐾𑐟: विकल 𑐟𑐶𑐫𑐵𑐡𑐶𑐳𑑄𑑋

विकल छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — तद् एनं खंडशः कृत्वा प्रभूत-शुंठ्य्-आदिभिः संस्कार्यास्मै विकल-नेत्राय मत्स्यामिषं भणित्वा प्रयच्छ येन द्राग् विनश्यति। ^[१]
दसु — सापि प्रदीप्ते वह्नौ कृष्ण-सर्पं खंडशः कृत्वा तक्र-स्थाल्याम् आधाय गृह-व्यापाराकुला तं विकलाऽक्षं स-प्रश्रयम् उवाच-आर्य-पुत्र! तवाभीष्टं मत्स्य-मांसं समानीतम्। ^[२]
दसु — संस्तभ्याश्रूणि विपुलान्युवाच विकल स्वरः। ^[३]
दसु — चान्द्रेऽर्थंवान्सलिलयानसमर्जितस्व: प्राज्ञश्च भूमितनये विकल: खलश्च। ^[४]
दसु — कर्किण्यस्वो विकलदशनो मातृहीनोऽसुतोऽज्ञ: सिंहेऽनार्यो विसुखतनयो विष्टिकृत्सूर्यपुत्रे। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

विकल
मू भाय्	संस्कृत