मृणाल

मृणाल
मू भाय्	संस्कृत

मृणाल छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — : मृणाल-खजूरक-हारहू।
• दसु — कदली-दल-कल्हार-मृणाल-कमलोत्पलैः।
• दसु — मृणाल-वलयाः कान्ताः प्रोत्फुल्ल-कमलोज्ज्वलाः।
• दसु — मृणाल-बिस-शालूक-कुमुदोत्पल-कन्दकम्।
• दसु — तत्र वीरभटपटलोत्तरङ्ग-तुरङ्ग-कुञ्जर-मकर-भीषण-सकल-रिपुगण-कटकजलनिधि-मथन-मन्दरायमाण-समुद्दण्ड-भुजदण्डः, पुरन्दर-पुराङ्गण-वनविहरण-परायण-तरुणगणिकागण-जेगीयमानयातिमानया शरदिन्दु-कुन्द-घनसार-नीहार-हार-मृणाल-मराल-सुरगज-नीरक्षीर-गिरिशाट्टहास-कैलास-काशनीकाश-मूर्त्या रचित-दिगन्तरालपूर्त्या कीर्त्याभितः सुरभितः स्वर्लोक-शिखरोरुरुचिर-रत्नरत्नाकर-वेला-मेखलायित-धरणी-रमणी-सौभाग्यभोग-भाग्यवान्, अनवरत-याग-दक्षिणा-रक्षित-शिष्ट-विशिष्ट-विद्या-सम्भार-भासुर-भूसुरनिकरः, विरचिताराति-संतापेन प्रतापेन सतत-तुलितवियन्मध्यहंसः, राजहंसो नाम घन-दर्प-कन्दर्प-सौन्दर्य-सोदर्य-हृद्यनिरवद्यरूपो भूपो बभूव।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा :
• पालि :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)