भाग्यं

	भाग्यं
मू भाय्	संस्कृत

भाग्यं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — दैवं दिष्टं भागधेयं भाग्यं स्त्री नियतिर्व्विधिः। ^[१]
दसु — दैवं दिष्टं भागधेयं भाग्यं स्त्री नियतिर्व्विधिः। ^[२]
दसु — अहो भाग्यमहो भाग्यं विष्णुभक्तिरतात्मनाम्। ^[३]
दसु — तासां त्वेकं तद्द्वयं लब्धमासीद्भाग्यं भाग्यं पाहि मां मारुतेश। ^[४]
दसु — भाग्यं श्यालं च धर्मं च भ्रातृपत्न्यादिकांस्तथा। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

भाग्यं
मू भाय्	संस्कृत