प्रत्यय

खँग्वःया लिउ घानाः थःगु प्रकृतिकथं खँग्वःया अर्थ हिलेगु भाषिक तत्त्वयात प्रत्यय धाइ।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — [४|१|१] ङ्याप्प्रातिपदिकात्| ङयन्त, आबन्त और प्रतिपादिक से सुप् आदि की प्रत्यय संज्ञा होती है।
• दसु — [४|१|२] स्वौजसमौट्छष्टाभ्याम् भिसङेभ्याम्-भ्यस्-ङसोसाम्-ङ्योस् सुप्२१सुप् प्रत्यय होते हैं | ङीप् - कुमारी, कुमार्यौ, कुमार्यः।
• दसु — [४|१|३] स्त्रियाम्| - प्रातिपादिक से स्त्रिलिङ्ग में प्रत्यय होते हैं।
• दसु — [४|१|४] अजाद्यतष्टाप् - अजादिगण में पठित ` अजऄ आदि तथा अकारान्त प्रातिपादिक से स्त्रीलिङ्ग (स्त्रीत्व की विविक्षा) में `टाप् ` ( आ) प्रत्यय होता है।
• दसु — | ` अज् ` से स्त्रीत्व की विविक्षा में टाप् प्रत्यय हो ` अज आ` रूप बनने पर अकः सवर्णे दीर्घः (६_१_१०१) से दीर्घादेश हो ` अजा` रूप बनता है।

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)