पिञ्च

पिञ्च
मू भाय्	संस्कृत

पिञ्च छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — वामकरेऽपरेपिञ्च दण्डकं काल दण्डकम्।
• दसु — अर्कमात्रं तु वा प्रोक्तं पिञ्च दण्डस्तु हस्ततः।
• दसु — तत्समं पिञ्च्छदैर्घ्यं स्यात् देवनासाग्रमात्रकम्।
• दसु — 1-1-4) इति सुत्रे अपिदिति योगं विभज्य ङिदिति चानुर्वत्य चाश्रित्य ङिच्च पिन्न, पिञ्च ङिन्न भवतीति वाक्यार्थद्वयं वर्णितम्।
• दसु — पैञ्जूष पु० पिञ्च--ऊष स्वार्थे अण्।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा :
• पालि :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)