Jump to content

पाञ्चजन्यं

विकिपिडिया नं
पाञ्चजन्यं
मू भाय् संस्कृत

पाञ्चजन्यं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफूस्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

[सम्पादन]

उत्पत्ति व विकास

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

  • दसु — वं शं मं क्षं पाञ्चजन्यं छं तं पं कौस्तुभाय च। []
  • दसु — एकं नु त्वा सत्पतिं पाञ्चजन्यं जातं शृणोमि यशसं जनेषु। []
  • दसु — जलजं पाञ्चजन्यं वै प्राणेनाहमपूरयम्। []
  • दसु — <BR>जलजं पाञ्चजन्यं वै प्राणेनाहमपूरयम्। []
  • दसु — पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः। []


मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

[सम्पादन]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

स्वया दिसँ

[सम्पादन]

पिनेयागु स्वापू

[सम्पादन]

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

लिधंसा

[सम्पादन]
  1. विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः २५
  2. विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ५.३२
  3. विकिस्रोतः – महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-020
  4. विकिस्रोतः – महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-020
  5. विकिस्रोतः – महाभारतम्-06-भीष्मपर्व-025