दिवोदास
शास्त्रय् दसु
[सम्पादन]अग्निपुराणम् — अध्यायः २७८[१] ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतोऽभूच्च केतुमान् ।। २७८.११ ।। केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः । प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात् ।। २७८.१२ ।।
ऋग्वेदः सूक्तं ७.१८[२] यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके ॥२४॥ इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु ॥२५॥
पद्मपुराणम् — खण्डः ५ (पातालखण्डः) — अध्यायः ०९२[३] तस्य माधवमासस्य प्रसादान्माधवस्य च । यथापि ब्राह्मणी काचित्स्वैरिण्याप शुभं फलम् ३५। दिवोदासेति विख्यातः पुरा कांतीश्वरोऽभवत् । तस्यापत्यं महारत्नं नारीणामुत्तमं सदा ३६। गुणरूपसमायुक्ता सुशीला चारुमंगला ।
पद्मपुराणम् — खण्डः ५ (पातालखण्डः) — अध्यायः ०९३[४] जातूकर्णवचश्चित्रमेवमाकर्ण्य भूपतिः । तमुवाच नमस्कृत्य ज्ञानिनं मुनिमादरात् १। दिवोदास उवाच- कथमेषा विमुच्येत दुःखादस्मान्मुनेधुना । जातूकर्ण उवाच-।