खगः

खगः
मू भाय्	संस्कृत
अर्थ	ब्वइगु प्राणी दसु झंगः

खगः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु। थ्व खँग्वः ब्वइगु प्राणी दसु झंगःयात इङ्गीत याइगु खँग्वः ख।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु। संस्कृत महाकाव्य महाभारतया सफू ५ अध्याय १११य् थुकिया छ्यला थ्व कथं जुगु खने दु -

४ मुहूर्तात परतिबुथ्धस तु सुपर्णॊ गमनेप्सया
अद भरष्टतनूजाङ्गम आत्मानं थथृशे खगः

५ मांसपिण्डॊपमॊ ऽभूत स मुखपाथान्वितः खगः
गालवस तं तदा थृष्ट्वा विषण्णः पर्यपृच्छत

• दसु — द्वीपं विचिन्वंश्चंद्राख्यमाकाशे विचरन् खगः।
• दसु — सिंहलोऽयमिति श्रुत्वा गरुडः प्रोत्पतन् खगः।
• दसु — हरिणाख्यं चोपद्वीपं प्राप्तवान् वेगतः खगः।
• दसु — इत्थं दैत्यवधं कृत्वा दरीमध्ये गतः खगः।
• दसु — सप्तद्वीपान्सप्तसिंधून्निरीक्षन्स गतः खगः।

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेया स्वापू

• संस्कृत खँग्वसफू