ऋतुपर्ण

ऋतुपर्ण वेदकथं मनुयागु वंशजयाम्ह छम्ह हिन्दू पात्र खः।

शास्त्रय् दसु

नलोपाख्यानम् आमन्त्र्य भीमं राजानमार्तः शोचन्नलं नृपम्। अटमानस्ततो ऽयोध्यां जगाम नगरीं तदा॥३-५७-२२॥ ऋतुपर्णं स राजानमुपतस्थे सुदुःखितः। भृतिं चोपययौ तस्य सारथ्येन महीपते॥३-५७-२३॥ बृहदश्व उवाच।

पद्मपुराणम् — खण्डः ५ (पातालखण्डः) — अध्यायः ०३१ स यद्वदिष्यति क्षिप्रं तत्कुरुष्व समाहितः । यथा त्वत्कृतपापस्य निष्कृतिर्हि भविष्यति ४०। स तु तद्वचनं श्रुत्वा जगाम ऋतुपर्णकम् । रामभक्तं रिपौ मित्रे समदृष्ट्या समंजसम् ४१। स तस्मै कथयामास यज्जातं गोवधादिकम् ।

पाकदर्पणम्

एकाकी नैषधः प्राप्य , कदाचित् कलिनाशनः ।

ऋतुपर्णस्य नगरीं , राजानम् इदम् अब्रवीत् ॥१॥

स्वदेशं हि परित्यज्य , बाहुकाख्यो ऽहम् आगतः ।

अश्वानां वाहने राजन् , पृथिव्यां नास्ति मत्समः ॥२॥

महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-069 Template:महाभारतम्/आरण्यकपर्व ऋतुपर्णेन दमयन्तीस्वयंवराय बाहुकं सारत्येनियोज्य वार्ष्णेयेन सह विदर्भान्प्रति प्रस्थानम् ।। 1 ।।
वार्ष्णेयेन बाहुके सारथ्यकौशलेन नलत्वसंभावना ।। 2 ।।