अस्तेय

	अस्तेय
मू भाय्	संस्कृत

अस्तेय छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — तीसरा (अस्तेय)- अर्थात् पदार्थवाले की आज्ञा के विना किसी पदार्थ की इच्छा भी न करना, इसी को चोरीत्याग कहते हैं। ^[१]
दसु — 'अस्तेयप्रतिष्ठायां सर्वरत्नोपस्थानम्। ^[२]
दसु — चोरीत्याग करने से यह बात होती है कि (अस्तेय॰) अर्थात् जब मनुष्य अपने शुद्ध मन से चोरी के छोड़ देने से प्रतिज्ञा कर लेता है, तब उस को सब उत्तम-उत्तम पदार्थ यथायोग्य प्राप्त होने लगते हैं और चोरी इस का नाम है कि मालिक की आज्ञा के विना अधर्म से उस की चीज को कपट से वा छिपाकर ले लेना। ^[३]
दसु — अस्तेय इति किम् ? पुष्पप्रचयश्चौर्येण। ^[४]
दसु — तत्-प्रतिषेधः पुनर् अस्प्र्ःा-रूपम् अस्तेयमिति। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

अस्तेय
मू भाय्	संस्कृत