अनुभव

अनुभव मनुया जीवनया छगू वैचारिक ख्यः ख। थ्व ख्यः जीवनय् घटना जुया वैगु आधारभूत परिपक्वताया मंका ख। अनुभव धइगु मनूनं थःगु ज्ञानेन्द्रियतय्‌गु माध्यमं प्राप्त याइगु प्रत्यक्ष ज्ञान वा घटना खः। थ्व छगू सचेत प्रकृया खः गुकिलि मनूनं बाह्य हलिमलिसे अन्तर्क्रिया याइ। दर्शनशास्त्रय् अनुभववाद (Empiricism) कथं सकल ज्ञानया स्रोत अनुभव हे खः। अनुभवं हे मनूयात सयेकेगु व थःगु व्यक्तित्व विकास यायेगु ह्वःताः बी। थ्व व्यक्तिगत वा सामूहिक निगुलिं कथंया जुइफु। न्हिं-न्हिंया ज्याखँ निसें कयाः तःधंगु जीवनया घटनात अनुभवया दुने ला। अनुभवं मनुया व्यवहार व निर्णय प्रक्रियाय् प्रत्यक्ष प्रभाव लाकी। गुबलें थ्व सुखद जुइफु धाःसा गुबलें दुःखद नं जुइफु। वैज्ञानिक अनुसन्धानय् अनुभवजन्य प्रमाण (Empirical evidence) यात हे दकलय् च्वय्या प्रमाण मानि।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

स्वया दिसँ

• ज्ञान
• अनुभववाद