Template:ल्ययातःगु च्वसु
नेपालभाषा (मेमेगु नां: नेपा भाय्, नेवाः भाय्) नेपाःया छगू प्राचीन व मू भाषा खः। नेपालभाषाया वाङ्मय नेपाःया वाङ्मयय् अद्वितीय स्थान दु। नेपालभाषा चीनी-सँदेय् भाय् माचाछिया छगु कचा भाय् खः। नेपालभाषा उद्गम प्राचिन नेपालय् जुगु खः। थ्व भाषा विशेष यानाः नेपालमण्डल (येँ, यल, ख्वप, भोंत, पनाःति, द्वाल्खा आदि) थासय् ल्हाइगु याः। थ्व भाय्या च्वयातःगु दसु नेपाःया लिच्छवि काल निसें लुयावःगु दु। मल्लकालयात नेपालभाषा साहित्यया स्वर्ण युग धाइ। थ्व ईलय् यक्व नाटक, चिनाखं व वंशावलीत (दसु: गोपालराज वंशावली) च्वयातःगु दु। नेपालभाषा च्वयेत थी-थी लिपि छ्यलीगु याः, गुकी रञ्जना, नेपाल लिपि (प्रचलित), ब्राह्मी व देवनागरी मू खः। नेपालभाषाय् थी-थी कचा भाय् दु, गुकी येँ-यल-किपु, ख्वप, द्वाल्खा, पाल्पा आदि भाषिका दुथ्याः।
ऐतिहासिक व साहित्यिक कथं नेपालभाषा नेपाःया छगू समृद्ध व प्राचीन भाषा खः। थ्व भाय् मुख्यतया नेवाः जातिया मांभाय् खः। थ्व भाय् चिनियाँ-सँदेय् भाषा माचाछि दुने लाःसां थुकी भारोपेली भाषाया तःधंगु प्रभाव खनेदु। थ्व भाय् हलिंया दकलय् पुलां चिनियाँ-सँदेय् भाषात मध्ये छगू खः गुकिया थःगु हे प्राचीन लिपि व साहित्य दु।
(पूवंक...)