स्पृश्

	स्पृश्
मू भाय्	संस्कृत

नेपाललिपि परिक्षण: 𑐠𑑂𑐰 𑐥𑑁𑐫𑐵 𑐣𑐾𑐥𑐵𑐮𑐮𑐶𑐥𑐶𑐂 𑐥𑐬𑐶𑐎𑑂𑐲𑐞 𑐥𑑁 𑐧𑑂𑐰𑐣𑐾𑐟: स्पृश् 𑐟𑐶𑐫𑐵𑐡𑐶𑐳𑑄𑑋

स्पृश् छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — [३|२|५८] स्पृशोऽनुदके क्विन् - उदक शब्द से भिन्न सुबन्त (जिसके अन्त में सुप् हो) उपपद होने परस्पृश् धातु से किन् प्रत्यय होता है। ^[१]
दसु — | घृतं स्पृशति - इति घृतस्पृक् इस विग्रह मे घृत सुबन्त उपपद रहते स्पृश् धातु से क्किन् प्रत्यय होगा। ^[२]
दसु — जैसे मन्त + टा + स्पृश् + क्विन् == मन्त्रस्पृक्। ^[३]
दसु — स्पृश्। ^[४]
दसु — उपस्पर्शः, पुं, (उप + स्पृश् + घञ्। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

स्पृश्
मू भाय्	संस्कृत