सविचार

	सविचार
मू भाय्	संस्कृत

सविचार छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — तस्मिन्न् अपि वशीकृते सविचारे विनियोगः। ^[१]
दसु — शुद्ध-निवासाः सविचार-ध्यान-सुखाः। ^[२]
दसु — तद् यथा—स-वितर्का, निर्वितर्का, सविचारा, निर्विचाराइति। ^[३]
दसु — : तत्र महद्-वस्तु-विषया सवितर्का निर्वितर्का च, सूक्ष्म-वस्तु-विषया सविचारा निर्विचारा च। ^[४]
दसु — : तत्त्व-वैशारदी : एतयैव सविचारा निर्विचारा च सूक्ष्म-विषया व्याख्याता। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

सविचार
मू भाय्	संस्कृत