भासस्य

	भासस्य
मू भाय्	संस्कृत

भासस्य छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — ततो भेदे तु भासस्य घटते भासमानता। ^[१]
दसु — वृत्तिः अजडत्वमाश्रित्य पुनरेतावति भेदोल्लासात्मके विश्वस्मिन्नीलसुखादेर्भासस्यापरिक्षीणान्तःस्थितेरेव ज्ञानशक्त्या बहिर्भासिनः प्रकाशमानताया घटनात्; अथ चाभेदमवलम्ब्य जडस्य पुनः प्रकाशनोपपत्तेरन्यथा त्वप्रकाशनात्। ^[२]
दसु — दामोदरेण च समं प्रभासस्याहवोऽभवत्। ^[३]
दसु — तावच्चात्र प्रभासस्य सह दामोदरेण तत्। ^[४]
दसु — एकस्य हि प्रभासस्य सर्वेऽप्यल्पाः सुरा रणे। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

भासस्य
मू भाय्	संस्कृत