पुरुषोत्तमं

	पुरुषोत्तमं
मू भाय्	संस्कृत

पुरुषोत्तमं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — सर्वज्ञं सर्वगं ध्यात्वा आत्मानं पुरुषोत्तमं। ^[१]
दसु — पुरुषोत्तमं पुनः प्राप्य वटमूलेऽथ सागरे। ^[२]
दसु — तस्मात्प्रत्यब्द मेतस्मिन् दिवसे पुरुषोत्तमं। ^[३]
दसु — पुरुषोत्तमं पुनः प्राप्य वटमूलेऽथ सागरे। ^[४]
दसु — नरोत्तमं पुरुषोत्तमं नारायणं नरं देवी सरस्वतीं (व्यासं) चैव नमस्कृत्य जयं भारताख्यमितिहासं उदीरयेत्। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

पुरुषोत्तमं
मू भाय्	संस्कृत