परिमिति

	परिमिति
मू भाय्	संस्कृत

परिमिति छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — परिमिति विहीनत्वादित्यर्थः। ^[१]
दसु — प्रमा परिमितिः। ^[२]
दसु — अनेन माङ्‌ माने इत्यतो भावे ल्युट्‌, अनादेशः, मानं मितिः, न मानममानम्‌ अपरिमितिः, वृद्धिरिति यावत्‌, तदस्यास्तीत्यमानी इति निरुक्तेः वर्घस्व सु पुरुष्टुतेत्यनेन सूचनाद्‌ अमानिमूर्तिरत्र। ^[३]
दसु — स्पर्श: सङ्ख्या परिमिति: पृथक्त्वं च तत: परम्। ^[४]
दसु — परिमितिव्यवहारासाधारणं कारणं परिमाणमित्यर्थ:। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

परिमिति
मू भाय्	संस्कृत