परिग्रह
| परिग्रह | |
| मू भाय् | संस्कृत |
परिग्रह छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयात आपालं जैन धर्मया ग्रन्थय् छ्यलातःगु खनेदु। छुं नं वस्तुयात लोभया कथं थःगु धाइगु विचाःयात परिग्रह धाइ।
खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
[सम्पादन]उत्पत्ति व विकास
[सम्पादन]थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।
छ्येलेज्या
[सम्पादन]जैन धर्मय् निता परिग्रहया खँ कनातःगु दु: अन्तरंग व बाह्य। थ्व खँग्वःयात तत्त्वार्थसूत्र, सर्वार्थसिद्धि, राजवार्तिक, समयसार आदि ग्रन्थय् परिभाषित यानातःगु दु। तत्त्वार्थसूत्रय् थुकियात मूर्छानाप तुलना यानातःगु दु धाःसा सर्वार्थसिद्धिइ लोभं छुं वस्तुयात थःगु धका काइगुयात परिग्रहया गुण धयातःगु दु।