धृ

	धृ
मू भाय्	संस्कृत

धृ छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — ओं धृ धृ नाना वां वां अनिधान निधनोद्भव शिव सर्वपरमात्मन्महादेव सद्भावेश्वर महातेज योगाधिपते मुञ्च २ प्रमथ २ ओं सर्व २ ओं भव २ ओं भवोद्भव। ^[१]
दसु — इन्द्रस्य चर्षणीधृतः। ^[२]
दसु — (पृथिवी॰ धृ॰) जब जलकलाओं के द्वारा पृथिवी जल से युक्त की जाती है, तब उस से उत्तम उत्तम भोग प्राप्त होते हैं। ^[३]
दसु — धृज धुज ध्रज धज ध्वज वज व्रज षज गतौ--गत्याम्। ^[४]
दसु — धृजति, ध्रजति, धजति, वजति, व्रजति, सजति––गच्छति चलति। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

धृ
मू भाय्	संस्कृत