त्याग

	त्याग
मू भाय्	संस्कृत

त्याग छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल।

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

दसु — स्नातकव्रतलोपे च कर्मत्यागे ह्यभोजनं। ^[१]
दसु — मृणमयानान्तु भाण्डानां त्याग एव विधीयते। ^[२]
दसु — इत्याग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः। ^[३]
दसु — उत्पन्नत्यागिनो लुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताः। ^[४]
दसु — संतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानमुच्यते। ^[५]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

त्याग
मू भाय्	संस्कृत