चिं
Appearance
(Redirected from चिह्न)
चिं धागु छुं वस्तु, सस्था आदियागु छगु द्योतक ख।
खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
[सम्पादन]उत्पत्ति व विकास
[सम्पादन]थ्व खंग्वयागु उत्त्पत्ति संस्कृतय् खँग्व चिन्ह नं जुगु ख। थ्व खंग्व संस्कृत नं नेपाल भाषाय् तत्सम खँग्वया कथं अपभ्रंशित कथं चिंयागु रुपे छ्येलातगु खने दु।
स्वया दिसँ
[सम्पादन]पिनेयागु स्वापू
[सम्पादन]छ्येलेज्या
[सम्पादन]- दसु — नागानां मुखेन आपीतं भूरि पयो यस्याः यया वा गौरी पार्वती वित[स्तात्वं] यातापि उचितां रुचिम् इच्छां नोज्झति न त्यजति स्वरु[चिं से॰ ॰]दिकां नात्य[जदि]त्यर्थः गौरीत्वोचितां रुचिं गुहोन्मु[खीत्या]दिकां चित[स्तात्वे]पि न त्यजति त[त्रा]पि तत्करण ॰ ॰ ॰ ॰। [१]
- दसु — <p style="text-align: justify;"><strong>पदार्थः—</strong>हे वीर पुरुषो! जो (बह्वीनाम्) बहुत प्रत्यञ्चाओं का (पिता) पिता के तुल्य रखने वाला (अस्य) इस पिता का (बहुः) बहुत गुण वाले (पुत्रः) पुत्र के समान सम्बन्धी (पृष्ठे) पिछले भाग में (निनद्धः) निश्चित बंधा हुआ (इषुधिः) बाण जिस में धारण किये जाते वह धनुष् (प्रसूतः) उत्पन्न हुआ (समना) संग्रामों को (अवगत्य) प्राप्त होके (चिश्चा) चिं चिं, <span>चिं ऐसा शब्द (कृणोति) करता है (च) और जिससे वीर पुरुष (सर्वाः) सब (सङ्काः) इकट्ठी वा फैली हुई (पृतनाः) सेनाओं को (जयति) जीतता है</span>, <span>उसकी यथावत् रक्षा करो। [२]
- दसु — :सू क्ष्म म चिं ०। [३]