चिरकाल

चिरकाल
मू भाय्	संस्कृत

चिरकाल छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — यतः कदाचित्तत्र प्रवाहापाते चिरकाल बह्वायाससाध्यश्राद्धभङ्गाऽऽत्महत्यादिप्रशङ्गादिदोषबाहुल्यम्।
• दसु — तत्प्रायश्चित्तस्य चिरकालाभ्यस्तनौयान यातृविषयत्वाच्च।
• दसु — जटाजूटेवरुद्धायास्तस्यास्तत्रैव चिरकालमवस्थानम्।
• दसु — पार्वत्याः प्रार्थनया महादेवेन स्वनाम्नामर्थप्रबोधनम् (नामनिर्वचनम्) नामोच्चारणमाहात्म्यकथनं च, श्वेतोपाख्यानम्, बाल्यात्प्रभृत्येव श्वेतस्य वृषध्वजेनन्या भक्तिः, विरक्तस्य श्वेतस्य रुद्राराधनार्थं चिरकाल तपश्चर्या तपसि स्थितस्यैव क्षीणायुषः प्राप्तकालस्य श्वेतस्य नयनार्थं यमदूतानामागमनम्, यमदूतदर्शनात् त्रस्तस्य श्वेतस्य रुद्रानुस्मरणम्, रुद्रेण आसन्नमृत्योः श्वेतस्य रक्षार्थं तत्समीपे गणानां प्रेषणम्, स्वयं यमस्य तत्रागमः, यमस्य रुद्रगणैः सह विवादः , श्वेतमादाय यमस्य गणैः सह रुद्रसमीपे गमनम्, रुद्रेण यमस्य भृशं भर्त्सनम्, रुद्रत्य क्रोधदृष्ट्या यमस्य भस्मीभावः, श्वेतं प्रति रुद्रस्यानुग्रहः, श्वेतं मृत्युमुखादुन्मुच्य तस्मै गाणपत्य- प्रदानम्, ससुराणां देवानां प्रार्थनया महादेवेन यमस्य पुररुज्जीवनम, श्वेतोपाख्यानोपसंहारः।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा :
• पालि :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)