चालक

चालकः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। छुं नं यन्त्र संकिगु मनुयात चालक धाई।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् "चालकः" यागु रुपे जुगु खः। लिपा थ्व खंग्वयागु ल्युनेयागु विसर्ग त्वता मेमेगु भाषे "चालक" जक तया थुकिगु छ्येलेज्या जुल।

• दसु — तस्य जीप्यानस्य चालकाय अस्माभि: समुचित: आदर: दीयते स्म, यश्च आदर: पितु: कार्यालये अन्येभ्य: सर्वेभ्य: दीयेत।
• दसु — यदा कदापि वैयक्तिकरूपेण, समूहे वा स: चालक: उल्लेखनीय: चेत् तस्य नाम्न: अग्रे ‘अग्रज’ इति शब्द: योजनीय: भवति स्म।
• दसु — यदा अहं ज्येष्ठ: भूत्वा कार्यानं क्रीतवान्, ‘राजु’नामक: चालकश्च यदा नियुक्त: तदा अहं मम पुत्रीद्वयं तमेव पाठं पाठितवान्।
• दसु — परिणामत: अग्रे गत्वा ते उभे अपि चालकं ‘राजु अंकल्’ इति निर्दिशत: स्म।
• दसु — किन्तु तयो: सख्य: तु एतद्भिन्नतया स्वगृहयानचालकम् उद्दिश्य ‘मम चालक:’ इति वदन्ति स्म।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा : चालक
• पालि :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू

(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)