Jump to content

आसादय

विकिपिडिया नं
नेपाललिपि परिक्षण: 𑐠𑑂𑐰 𑐥𑑁𑐫𑐵 𑐣𑐾𑐥𑐵𑐮𑐮𑐶𑐥𑐶𑐂 𑐥𑐬𑐶𑐎𑑂𑐲𑐞 𑐥𑑁 𑐧𑑂𑐰𑐣𑐾𑐟: आसादय 𑐟𑐶𑐫𑐵𑐡𑐶𑐳𑑄𑑋
आसादय
मू भाय् संस्कृत

आसादय छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

[सम्पादन]

उत्पत्ति व विकास

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

[सम्पादन]

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

  • दसु — पदार्थः—हे (शुचे) पवित्र (अङ्गिरः) प्राण के समान धारण करने वाले (अग्ने) विद्याओं से सर्वत्र व्याप्त सभाध्यक्ष! आप (मनुष्वत्) मनुष्यों के जाने-आने के समान वा (अङ्गिरस्वत्) शरीरव्याप्त प्राणवायु के सदृश राज्यकर्म व्याप्त पुरुष के तुल्य वा (ययातिवत्) जैसे पुरुष यत्न के साथ कामों को सिद्ध करते कराते हैं वा (पूर्ववत्) जैसे उत्तम प्रतिष्ठा वाले विद्वान् विद्या देने वाले हैं, वैसे (प्रियम्) सबको प्रसन्न करनेहारे (दैव्यम्) विद्वानों में अति चतुर (जनम्) मनुष्य को (अच्छ) अच्छे प्रकार (आयाहि) प्राप्त हूजिये, उस मनुष्य को विद्या और धर्म की ओर (वह) प्राप्त कीजिये तथा (बर्हिषि) (सदने) उत्तम मोक्ष के साधन में (आसादय) स्थित और (यक्षि) वहाँ उसको प्रतिष्ठित कीजिये। []
  • दसु — पदार्थः—हे (सहस्कृत) सबको सिद्ध करने (सन्त्य) जो सम्भजनीय क्रियाओं में कुशल विद्वानों में सज्जन (वसो) श्रेष्ठ गुणों में वसने वाले विद्वान्! तू (इह) इस विद्या व्यवहार में (अद्य) आज (सोमपेयाय) सोमरस के पीने के लिये (प्रातर्याव्णः) प्रातःकाल पुरुषार्थ को प्राप्त होने वाले विद्वानों और (दैव्यम्) विद्वानों में कुशल (जनम्) पुरुषार्थयुक्त धार्मिक मनुष्य और (बर्हिः) उत्तम आसन को (आसादय) प्राप्त कर। []
  • दसु — षड्ड्होत्रा प्रायणीयम् आसादयति। []
  • दसु — देवाꣳ आसादया इह। []
  • दसु — {ज्} प्रोक्षणीर् आसादय[]


मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

[सम्पादन]

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

स्वया दिसँ

[सम्पादन]

पिनेयागु स्वापू

[सम्पादन]

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)

लिधंसा

[सम्पादन]
  1. विकिस्रोतः – ऋग्वेदभाष्यम् प्रथममण्डले 31-40 सूक्तानि
  2. विकिस्रोतः – ऋग्वेदभाष्यम् प्रथममण्डले 41-50 सूक्तानि
  3. विकिस्रोतः – तैत्तिरीयब्राह्मणम् (विस्वरपाठः)
  4. विकिस्रोतः – तैत्तिरीयब्राह्मणम् (विस्वरपाठः)
  5. विकिस्रोतः – तैत्तिरीयब्राह्मणम् (विस्वरपाठः)