अदक्षिणं

अदक्षिणं
मू भाय्	संस्कृत

अदक्षिणं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः खः। थ्व खँग्वःयागु छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या

उत्पत्ति व विकास

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल।

छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।

• दसु — (यदि न जानासि, अदक्षिणं भुङ्श्व।
• दसु — प्रदक्षिणीकृत्य प्रत्येत्य पिण्डं त्याज्याप्सु स्नात्वा देवागारं प्रविश्य अदक्षिणं कृत्वाञ्जलिं कृत्वालङ्कृत्य गृहानेत्य पुण्याहादीनि वाचयित्वा अन्नशेषं सगणः प्राश्नाति।
• दसु — अदक्षिणं खलु प्रथमदर्शने यदृच्छागतयेह वस्तुम्।
• दसु — अदक्षिणं च यत्कर्म तद्‌भुङ्‌क्ते च बलिर्मुने।
• दसु — अदक्षिणं तु यजनं निष्फलं त्विति शासनम्।

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप

मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु

• नेपाल भाषा :
• हिन्दी :
• खेँ भाषा :
• बांग्ला भाषा :
• मराठी भाषा :
• भोजपुरी भाषा :
• उडिया भाषा :
• गुजराती भाषा :
• मणिपुरी भाषा :
• रोमानी भाषा :
• पञ्जाबी भाषा :
• आसामी भाषा :
• मैथिली भाषा :
• द्रविड भाषात :
• मेमेगु भाषा:

स्वया दिसँ

• संस्कृत

पिनेयागु स्वापू

संस्कृत खँग्वसफू
(थ्व भाषा नाप स्वापू दुगु चीहाकगु च्वसु खः। थ्व च्वसुय् अप्व तथ्य तनादीत ईनाप दु।)